Verden ser ikke et mørke som bare ser lys.

Året 2025 går mot slutten. Nå, når vi ønsker året 2026 velkommen, vil verden bli opplyst, men i dette skjulte mørket vil livene til mange mennesker være skjult. Verden ser ikke et mørke som bare ser lys. --------------------------------------- 2025 වසර අවසන් වෙමින් පවතී. දැන්, අපි 2026 වසර පිළිගන්නා විට, ලෝකය ආලෝකමත් වනු ඇති අතර, මෙම අන්ධකාරය තුළ, බොහෝ විශේෂවල ජීවිත සැඟවී යනු ඇත. ලෝකය ආලෝකය පමණක් දකින අන්ධකාරයක් නොවේ. ---------------------------------------- The year 2025 is coming to an end. Now, as we welcome the year 2026, the world will be illuminated, but in this hidden darkness, the lives of many people will be hidden. The world does not see a darkness that only sees light. --------------------------------------- 2025 ஆம் ஆண்டு முடிவுக்கு வருகிறது. இப்போது, ​​2026 ஆம் ஆண்டை நாம் வரவேற்கும்போது, ​​உலகம் ஒளிரும், ஆனால் இந்த மறைக்கப்பட்ட இருளில், பலரின் வாழ்க்கை மறைக்கப்படும். உலகம் ஒளியை மட்டுமே காணும் இருளைக் காண்பதில்லை .

Flom - Hjemlandet mitt

Hvor begynner det og hvor slutter det? Fra det nyfødte barnet til de eldre, rismarkene, husene, kveget, gatene, byene, vi tapte for flom. Vær forsiktige! Døden vil komme i form av epidemier. -------------------------------- Where does it begin and where does it end? From the newborn child to the elderly, the Rice Fields, the Houses, the Cattle, the Streets, the Cities, we lost to floods. Be careful! Death will come in the form of epidemics. --------------------------------- එය ආරම්භ වන්නේ කොතැනින්ද සහ අවසන් වන්නේ කොතැනින්ද? අලුත උපන් බිළිඳාගේ සිට වැඩිහිටියන් දක්වා, කුඹුරු, නිවාස, ගවයන්, වීදි, නගර, ගංවතුරෙන් අපට අහිමි විය. ප්‍රවේශම් වන්න! මරණය වසංගත ස්වරූපයෙන් පැමිණෙනු ඇත.

Dette er sorgens tid

Dette er sorgens tid Fra tid til annen Lukker jeg øynene Jeg dekker til ørene Jeg løper rundt som en bortkommen hund, uten noe sted å legge byrdene mine. På drømmeløse netter Er jeg våken med stjernene Men likevel Tenker jeg på martyrer ------------------------ This is the time of sorrow From time to time I close my eyes I cover my ears I run around like a stray dog, with nowhere to put my burdens. On dreamless nights I am awake with the stars But still I think of martyres